1 Është plotësisht e vërtetë fjala: “Në qoftë se ndokush dëshiron të bëhet mbikëqyrës, dëshiron një punë të ndershme”.
2
Por, veç, duhet që mbikëqyrësi të jetë i patëmetë, vetëm një herë i martuar, i përkormë, i arsyeshëm, i urtë, mikpritës, i aftë të mësojë,
3 jo i prirë kah pija, jo i dhunshëm. Përkundrazi, i butë, jo ngatërrestar, jo lakmues të hollash,
4 njeri që e udhëheq mirë shtëpinë e vet, që fëmijët e vet i mban nën drejtim me plot seriozitet ‑ [
5 sepse, po nuk diti ndokush ta udhëheqë familjen e vet, si do të dijë të kujdeset për Kishën e Hyjit?] ‑
6 të mos jetë posa i kthyer në fe, që të mos i rritet mendja e të bjerë në dënimin e djallit.
7 Madje duhet të gëzojë zë të mirë edhe ndër ata të jashtmit, që të mos bëhet gazi i kujt dhe të bjerë në leqe të djallit.
Cilësitë e diakonëve
8 Po kështu duhet të jenë edhe diakonët: të matur, jo mësalla me dy faqe, jo të dhënë tepër pas verës, as lakmues fitese të ndytë,
9 por nga ata që e ruajnë misterin e fesë në ndërgjegje të pastër.
10 Më parë le të vihen në provë e, nëse të sprovuar, dalin të patëmetë, atëherë le ta kryejnë shërbesën.
11 Gjithashtu edhe gratë le të jenë të matura, jo shpifëse, por të përkorme dhe besnike në gjithçka.
12 Diakonët të jenë burra të një gruaje, t’i udhëheqin mirë fëmijët e vet dhe shtëpitë e veta.
13 Sepse ata që e kryejnë mirë shërbesën e diakonit fitojnë shkallë të ndershme dhe siguri të madhe në fenë që është në Krishtin Jezus.
Misteri në të cilin themelohet përshpirtëria
14 Po t’i shkruaj të gjitha këto edhe pse shpresoj se së shpejti do të vij te ti,
15 por, në qoftë se do të vonoj, të dish si duhet të sillesh në Shtëpinë e Hyjit, që është Kisha e Hyjit të gjallë, shtylla dhe mbështetja e së vërtetës.
16 S’ka dyshim, i madh është misteri i përshpirtërisë:
Krishti u dëftua në natyrën e njeriut,
u shfajësua me Shpirtin Shenjt,
u vrojtua nga engjëjt,
u predikua ndër paganë,
u besua nga bota,
u ngrit në lavdi.