1 Pasi jemi bashkëpunëtorë me Të, ne ju nxisim: mos e lini pa fryt hirin që morët prej Hyjit!
2 Ai thotë:
‘Në kohë të volitshme të vështrova,
në ditë të shpëtimit të ndihmova.’
Ja, pra, tani koha e volitshme, ja, pra, dita e shpëtimit!
3 Ne nuk i japim askujt shkandull në mënyrë që të mos poshtërohet shërbesa jonë.
4 Përkundrazi, në çdo gjë e dëftojmë veten si mbarështues të Hyjit
me qëndresë të madhe
në vështirësi,
në nevoja,
në ngushtica,
5 në të rrahura,
në burgje,
në kryengritje,
në mund,
në të ndenjura zgjuar,
në agjërime,
6 në pastërti,
në dije,
me zemërgjerësi,
me mirësi,
në Shpirtin Shenjt,
në dashuri të çiltër,
7 me fjalë të vërtetë,
me fuqi të Hyjit,
duke sulmuar e duke u mbrojtur
vetëm me armë të drejtësisë,
8 me lavdi e me çnderim,
me zë të mirë e me zë të keq,
të mbajtur për gënjeshtarë e, pra, të vërtetë,
9 si të panjohur e, pra, të njohur mirë,
si ata që janë duke vdekur e, pra, jetojmë,
porsi të ndëshkuar, por jo të vrarë,
10 porsi të trishtuar e përkundrazi gjithmonë të gëzuar,
porsi skamnorë e pra, bëjmë të pasur shumë,
si ata që nuk kanë kurrgjë e kemi gjithçka!
11 Goja jonë, o korintianë, nuk ju fshehu asgjë, zemra jonë për ju është plotësisht e hapur.
12 Keni, pra, mjaft vend në zemrën tonë, por zemra juaj është e ngushtë.
13 Ma shpërbleni edhe ju ‑ flas porsi me fëmijët e mi ‑ hapeni edhe ju plotësisht zemrën tuaj!
Tempulli i Hyjit të gjallë
14 Mos u zini në zgjedhë me të pafetë! Çfarë të mire të përbashkët mund të ketë drejtësia me mbrapshtinë? Ose, çka ka të përbashkët drita me terrin?
15 Çfarë përkimi ka Krishti me Beliarin? Ç’pjesë ka besimtari me të pafenë?
16 E ç’marrëveshje mund të ketë Tempulli i Hyjit me idhuj? Sepse, ne jemi Tempulli i Hyjit të gjallë, siç tha vetë Hyji:
‘Do të banoj në ta e ndër ta do të ec,
do të jem Hyji i tyre
dhe ata populli im.
17 Prandaj, dilni prej rrethit të tyre
dhe rrini në vete, thotë Zoti,
e mos prekni asgjë të papastër,
dhe unë do t’ju pranoj.
18 Do të jem Ati juaj
e ju do të jeni bijtë e mi dhe bijat,
thotë Hyji, i Gjithëpushtetshmi.’