1 Ndër shkrime gjendet se profeti Jeremi u urdhëroi të shpërngulurve me dhunë ta marrin me vete zjarrin, siç ka qenë shënuar,
2 dhe se si këta të shpërngulur me dhunë, duke u dorëzuar Ligjin, i ka porositur të mos i harrojnë urdhërimet e Zotit e të mos lejojnë të merren mendsh kur të shohin idhuj të artë e të argjendtë dhe stolitë e tyre.
3 U thoshte edhe të tjera fjalë si këto e i qortonte të mos e largonin nga zemra Ligjin.
4 Po në atë dokument shkruante se si profeti urdhëroi, i shndritur nga Zoti, të përcillet me Tendë e me Arkë derisa të dalë në mal, në të cilin ishte ngjitur Moisiu nga e kishte kundruar trashëgimin e Hyjit.
5 Jeremia, si doli atje, gjeti një banesë në trajtë të shpellës. I shtiu në të Tendën, Arkën, lterin e kemimit dhe e mbylli grykën.
6 Disa prej atyre që e përcillnin u kthyen më vonë për të shënuar rrugën, por nuk mundën më ta gjejnë.
7 Kur Jeremia e mori vesh, i qortoi për faj e u tha se ky vend do të mbesë i panjohur deri që Hyji ta bashkojë popullin e vet e të ketë dhimbje për të.
8 Atëherë Zoti do t’i tregojë përsëri këto gjëra, do të dëftohet Lavdia e Zotit dhe Reja, ashtu sikurse u dëftonte në kohën e Moisiut dhe kur Salomoni u lut që Tempulli të shenjtërohet me madhëri.
9 Thuhej mandej se si, i pajisur me dhuratën e dijes, kushtoi flinë e shugurimit e të përfundimit të Tempullit.
10 Po ashtu sikurse Moisiu i lutej Zotit e ra zjarri prej qiellit e i dogji flitë, po ashtu u lut edhe Salomoni e prej qiellit zbriti zjarri dhe i dogji flitë e shkrumbimit.
11 Moisiu kishte thënë: “Pasi nuk ka qenë ngrënë flia për mëkate, prandaj u dogj.”
12 Po ashtu edhe Salomoni i
kremtoi tetë ditët.
13 Për këto flitej edhe në shkrime e kujtime të Nehemisë, si edhe ky i fundit kishte themeluar një bibliotekë e kishte bashkuar librat mbi mbretër, profetë, librat e Davidit dhe letrat e mbretërve lidhur me dhurata.
14 Po kështu edhe Juda i bashkoi të gjithë librat që, për shkak të luftës që na ndodhi, kishin qenë shpërndarë, e tash janë te ne.
15 Nëse, pra, dëshironi t’i keni, dërgoni dikënd që t’jua sjellë.
16 Pasi ne kemi në mend ta kremtojmë Pastrimin e Tempullit, këndej edhe po ju shkruajmë. Do të bënit, prandaj, mirë t’i kremtoni edhe ju këto ditë.
17 E Hyji që e ka shpëtuar mbarë popullin e vet, që ua ktheu të gjithëve trashëgimin, mbretërinë, priftërinë e shenjtërinë,
18 ashtu sikurse e pati premtuar në Ligj,
shpresojmë po në të njëjtin Perëndi se së shpejti do të ketë dhimbje për ne e do të na bashkojë kudo që
gjendemi të shpërndarë nën qiell, në vendin e shenjtë: sepse na shpëtoi nga të këqijat e mëdha dhe e ka
pastruar vendin.
19 Veprat e Judës Makabe e të vëllezërve të tij, pastrimin e Tempullit të madh, kushtimin e lterit,
20 luftërat kundër Antiokut Epifan e birit të tij Eupator,
21 vegimet qiellore që u bënë në të mirën e trimave të fortë që luftuan bujarisht për judaizëm, kështu që, megjithëse të pakët për nga numri, ia dolën ta pushtojnë krejt krahinën dhe ta dëbojnë morinë e barbarëve,
22 ta ripushtojnë Tempullin më të përmendurin në mbarë botën, ta çlirojnë Qytetin, t’i rivendosnin ligjet që ishin në rrezik të zhbëheshin, sepse Zoti u dëftua bujarisht i mëshirshëm me ta:
23 të gjitha këto që janë të shkruara nga Jasoni Cireneas në pesë libra, ne do të mundohemi t’i përmbledhim shkurti- misht në një vepër të vetme.
24 Duke pasur parasysh morinë e numrave, vështirësinë që e sprovojnë ata që dëshirojnë t’u përvishen ngjarjeve historike për shkak të vëllimit të lëndës,
25 u kujdesuam t’i kënaqim ata që kanë dëshirë të lexojnë, t’ua bëjmë leximin e lehtë atyre që dëshirojnë t’i mbajnë mend dhe të gjejnë dobi të gjithë lexuesit e mundshëm.
26 E për ne që e morëm mbi vete detyrën ta shkurtojmë këtë vepër, nuk është një barrë e lehtë, por një mund që kushton djersë e pagjumësi.
27 E sikurse nuk është punë e lehtë për atë që përgatit një gosti e që kujdeset t’i kënaqë të tjerët, ashtu edhe ne, për të merituar mirënjohjen e shumicës, do ta marrim me ëndje mbi vete këtë mund,
28 duke ia lënë autorit detyrën të përpunojë imtësisht çdo ngjarje, ne do të kujdesemi të japim një paraqitje të shkurtër.
29 Sikurse në ndërtimin e një shtëpie të re që arkitektit i përket të kujdeset për krejt strukturën, ndërsa atij që është i ngarkuar të pikturojë me zjarr ose a fresco, i duhet të kujdeset çka kërkohet për zbukurim: kështu është, sa mendoj unë, edhe për ne.
30 Të thellohet në argument, të depërtojë në rrënjën e ngjarjes e me kureshtje të hyhet në thelbin e secilës pjesë, është detyrë e shkruesit të historisë,
31 kurse atij që ka për qëllim të bëjë shkurtim duhet t’i lejohet të jetë i shkurtër në shtjellim e të mos hyjë në imtësi.
32 Këtu, pra, po ia fillojmë tregimit pa shtuar asgjë nga sa thamë, sepse do të ishte marrëzirë të zgjatet në parathënie të historisë e vet historia të shkurtohet.