1 Ajo është Libri i Urdhërimeve të Hyjit,
Ligji që qëndron për amshim:
kush ta mbajë, do të jetojë,
kush të mos e mbajë, do të vdesë!
2 Kthehu, Jakob, e pranoje,
ec drejt shkëlqimit, në dritën e tij!
3 Mos ia jep tjetërkujt nderin tënd,
denjësinë tënde një populli tjetër!
4 Jemi të lumtur, o Izrael,
sepse na u zbulua çka i pëlqen Hyjit.
5 Zemër, populli im,
ju që ia ruani kujtimin Izraelit!
6 Qetë shitur ndër paganë,
por jo për t’ju humbur fara,
por, pse e hidhëruat Hyjin,
ratë në dorën e armiqve.
7 Sepse e zemëruat Krijuesin tuaj
duke u flijuar djajve e jo Hyjit.
8 E harruat Hyjin, të Amshueshmin,
që ju mbajti në jetë,
e trishtuat Jerusalemin,
atë që ju rriti.
9 Pa Jerusalemi si bie mbi ju
zemërimi i Zotit e tha:
“Dëgjoni, fqinjë të Sionit:
Trishtim të madh mbi mua çoi Hyji.
10 Pashë mërgimin e bijve e bijave të mia
në të cilin i Amshueshmi ata i treti.
11 I pata rritur ata me gëzim,
i lashë të shkojnë me vaj e me pikëllim!
12 Askush të mos gëzohet mbi mua,
të mbetur të vejë e të lënë prej shumëve,
më shkretuan mëkatet e bijve të mi,
që iu shmangën Ligjit të Hyjit.
13 Nuk i njohën urdhrat e tij,
as nuk ecën udhës së urdhërimeve të tij,
as s’i ndoqën shtigjet e mësimit të tij të drejtë.
14 Le të afrohen fqinjët e Sionit!
Mendojeni mërgimin e bijve e bijave të mia,
ku i Amshueshmi po i humb.
15 E çoi mbi ta një popull prej së largu,
një popull të mbrapshtë e të gjuhës së huaj,
që nuk dinë ta nderojnë plakun
e për foshnja mëshirë nuk kanë!
16 Zvarrë ia hoqën së vejës foshnjat,
qyqe vetëm e lanë pa vajza!”
17 Po unë çfarë ndihme jam në gjendje t’ju jap?
18 Ai që mbi ju i solli këto të vështira,
prej armiqve tuaj do t’ju shpëtojë.
19 Nisuni, o bij, nisuni!
Unë po mbetem qyqe vetëm, e shkretë;
20 E hoqa petkun e paqes,
vesha grathoren e mjerimit tim,
në ditët që më mbesin, në ndihmë do të thërras t’Amshueshmin.
21 Zemër, o bij, në ndihmë thirreni Hyjin,
Ai do t’ju shpëtojë nga dhuna,
nga duart e armiqve tuaj!
22 Sepse shpresën e kam në të Amshueshmin,
Ai do t’jua sjellë shpëtimin,
prej Shenjtit e pres gëzimin:
për së shpejti do t’ju mëshirojë,
i Amshueshmi, Shëlbuesi juaj!
23 Me lot e vaj po ju shikoj kah shkoni,
por Zoti Hyj do t’ju kthejë tek unë
me gëzim, me hare të përhershme!
24 Siç e panë fqinjët e Sionit
mjerimin e skllavërisë suaj,
ashtu së shpejti do ta shohin
shpëtimin që ju vjen prej Hyjit,
mbi ju do të vijë me lavdi të madhe
e me shkëlqim që e sjell i Amshueshmi.
25 Bij, mbarteni me duresë zemërimin
që prej Hyjit erdhi mbi ju.
Armiku yt të ka përndjekur,
do t’ia shohësh së shpejti rrënimin
që do ta pësojë mbi zverk të tij.
26 Njomet më ecën udhësh të thepisura,
u grahën si grigjës që rrëmben armiku!
27 Guxim, bijtë e mi, thirreni në ndihmë Hyjin:
sepse Atij që ju vuri në provë
do t’i bjerë ndër mend për ju.
28 Por, siç menduat të largoheni prej Hyjit
tani të kthyer,
shumëfishoni ta lypni kujdesin:
29 sepse Ai që mbi ju i çoi provat
do t’ju çojë gëzim të përhershëm
së bashku me shëlbimin tuaj.
30 Merr guxim, Jerusalem,
do të të ngushëllojë Ai që të dha emrin.
31 Të mjerët ata që të kanë dëmtuar,
që iu gëzuan rënies sate!
32 Mjerë qytetet ku shërbyen bijtë e tu,
mjerë qyteti që i priti bijtë e tu!
33 Siç iu gëzua rrënimit tënd,
siç u kënaq për rënien tënde,
ashtu do të pësojë në rroposje të vet.
34 Do t’i heq gëzimin e qytetit të populluar,
hareja në vaj do të kthehet.
35 Do ta pushtojë prej të Amshueshmit zjarri
gjatë ditëve të shumta,
do të banohet prej djajsh për kohë të gjatë!
36 Jerusalem, sytë silli kah lindja
dhe shikoje kënaqësinë tënde
që prej Hyjit mbi ty po vjen!
37 Ja se po vijnë bijtë e tu
që ti i pe duke shkuar!
Po vijnë të bashkuar
prej ku lind e perëndon,
me urdhrin e Shenjtit
të gëzuar në lavdinë e Zotit!