1 Dua të them: Derisa trashëgimtari është i mitur, nuk dallohet në asgjë nga skllavi edhe pse është pronari i të gjithë pasurisë.
2 Ai është nën kujdestarë e mbarështues deri në atë ditë që ka caktuar i ati.
3 Po kështu edhe ne. Kur ishim të mitur, ishim skllevër të parimeve fillestare të shekullit.
4 Por, kur erdhi koha e caktuar,
Hyji dërgoi Birin e vet,
të lindur prej gruaje,
të nënshtruar Ligjit,
5 që t’i shpërblente të nënshtruarit e Ligjit,
që ne ta fitonim bijësinë në shpirt.
6 E, ngaqë vërtet jeni bij:
Hyji e dërgoi në zemrat tona Shpirtin e Birit të vet,
i cili gërthet: Abba ‑ o Atë!
7 Këndej, më nuk je skllav, por bir;
e, pasi je bir,
atëherë, për vullnet të Hyjit, je edhe trashëgimtar.
Kujdesi i Palit për galatasit
8 Dikur, kur ende nuk e njihnit Hyjin, u shërbenit hyjnive, që, për kah natyra e tyre, nuk janë hyjni.
9
Por tani, kur e njohët Hyjin ‑ më mirë të them: kur Hyji ju njohu ju ‑ si tani rishtas të ktheheni te parimet e dobëta e të mjera dhe prapë rishtas doni të bëheni skllevër të tyre?
10 I kremtoni me kujdes disa ditë, muaj, stinë e vite!
11 Gjithë po trembem se kot hoqa keq mes jush!
12 Po ju lutem, o vëllezër, bëhuni si unë, se edhe unë u bëra si ju. Me asgjë nuk më fyet!
13 Ju e dini se me rastin e një sëmundjeje të trupit tim për herën e parë ju kam kumtuar Ungjillin;
14 dhe trazimin që jua bëri trupi im i sëmurë nuk e përbuzët dhe nuk treguat pakënaqësi, por, përkundrazi, më pranuat porsi engjëllin e Hyjit, porsi Jezu Krishtin.
15 Ku është tani ai gëzimi juaj i dikurshëm? E pra, unë ju dëshmoj se, të kishte qenë e mundshme, sytë tuaj i kishit nxjerrë për të m’i dhënë!
16 Kështu? A thua u bëra armiku juaj pse ju them të vërtetën?
17 Ata dëftojnë gjasme kujdes për ju, por jo në mënyrë të ndershme ‑ pse duan t’ju ndajnë [prej meje] ‑ që ju pastaj të jepeni me zell pas tyre.
18 Mirë është të jeni të rrethuar me kujdes qëllimmirë gjithmonë e jo vetëm kur jam pranë jush,
19 o fëmijët e mi, që unë ju rilind me dhimbje rishtas derisa Krishti të formohet në ju.
20 Oh, sa dëshiroj të gjendem tani ndër ju, për të gjetur fjalën e përshtatshme për ju, sepse nuk jam në gjendje të vendos ç’të bëj me ju!
Alegoria me Agarën e me Sarën
21 E ju që dëshironi të jeni nën Ligj, më thoni, a nuk dëgjoni çka thotë Ligji?
22 Sepse, në Shkrimin e shenjtë thuhet se Abrahami pati dy djem: njërin prej skllaves e tjetrin prej të lirës.
23 Ai prej skllaves është i lindur natyrisht, kurse ai prej gruas së lirë, në fuqi të premtimit.
24 Kjo është alegori: këto gra paraqesin dy Besëlidhjet: njëra Besëlidhjen që vjen nga Mali Sinaj ‑ e cila lind për skllavëri ‑ e paraqitur me Agarën;
25 e Agara do të thotë Mali Sinaj, që është në Arabi dhe i përgjigjet Jerusalemit të tanishëm ‑ sepse është në skllavëri me gjithë fëmijët e vet.
26 Ndërsa Jerusalemi ‑ ai lart ‑ është i lirë, ai është Nëna jonë.
27 Sepse në Shkrimin e shenjtë është:
“Galdo, beronjë, ti që nuk lind fëmijë,
gërthit në britmë hareje,
ti, që nuk i sprovon dhimbjet e lindjes,
sepse e përbuzura ka më shumë fëmijë
se ajo që e ka burrin!”
28 Kurse ju, o vëllezër, jeni porsi Izaku ‑ fëmijët e premtimit.
29 Dhe, sikurse asohere, ai që ishte i lindur natyrisht e salvonte atë që ishte i lindur sipas Shpirtit, ashtu ndodh edhe tani.
30 Porse, çka thotë Shkrimi i shenjtë;
“Dëboje skllaven edhe djalin e saj, sepse biri i skllaves nuk mund të jetë trashëgimtar me djalin e gruas së lirë!”
31 Këndej, o vëllezër, nuk jemi bijtë e skllaves, por të së lirës!