1 “Unë jam hardhia e vërtetë,
e im Atë është vreshtari.
2 Çdo shermend në mua, që nuk jep fryt,
Ai e pret,
kurse secilin që jep fryt,
Ai e pastron,
që të japë më shumë fryt.
3 Tashmë ju jeni të pastruar
me anën e fjalës që ju thashë.
4 Banoni në mua sikurse edhe unë në ju.
Sikurse shermendi nuk mund të japë fryt
prej vetvetes,
i shkëputur prej hardhisë,
po ashtu as ju, nëse nuk mbeteni në mua.
5 Unë jam hardhia,
ju jeni shermendet.
Kush mbetet në mua e unë në të,
ai jep shumë fryt,
sepse pa mua s’mund të bëni asgjë.
6 Nëse ndokush nuk mbetet në mua,
hidhet jashtë porsi shermendi i prerë
e thahet.
Të tillët i bashkojnë, i qesin në zjarr e digjen.
7 Nëse mbeteni në mua,
dhe, nëse fjalët e mia qëndrojnë në ju,
kërkoni gjithçka të doni
dhe do t’ju jepet.
8 Me këtë gjë lavdërohet im Atë:
nëse jepni shumë fryt
e dëftoheni nxënës të mi.
9 Sikurse Ati më ka dashur mua,
ashtu edhe unë ju kam dashur ju.
Qëndroni në dashurinë time!
10 Nëse i mbani urdhërimet e mia,
do të qëndroni në dashurinë time,
sikurse edhe unë që i mbajta urdhërimet e Atit tim
dhe qëndroj në të.
11 Jua thashë këto,
që gëzimi im të jetë në ju
e gëzimi juaj të jetë i plotë.
12 Ky është urdhri im:
duajeni njëri‑tjetrin
sikurse unë ju desha ju!
13 Dashuria më e madhe që ndokush mund
të tregojë është:
të japë jetën e vet për miqtë e vet.
14 Ju jeni miqtë e mi
nëse bëni çka ju urdhëroj unë.
15 Nuk ju thërras më shërbëtorë,
sepse shërbëtori nuk di
çka bën zotëria i tij;
unë ju quajta miq,
sepse ju zbulova gjithçka
që dëgjova prej Atit tim.
16 Ju nuk më zgjodhët mua,
por unë ju zgjodha ju
dhe ju caktova
të shkoni e të jepni fryt
e fryti juaj të qëndrojë;
dhe që Ati t’ju japë
çkado të kërkoni në Emër tim.
17 Këtë gjë ju urdhëroj;
duajeni njëri‑tjetrin!”
18 “Nëse bota ju urren,
ta dini se para jush më urreu mua.
19 Po të ishit të botës,
bota do t’i donte të vetët,
e pasi nuk jeni të botës,
‑ pse unë ju zgjodha prej botës ‑
për këtë arsye bota ju urren.
20 T’ju bjerë ndër mend fjala që ju thashë:
nuk është shërbëtori më i madh se zotëria i tij.
Nëse mua më salvuan
edhe ju do t’ju salvojnë;
nëse fjalën time e mbajtën,
edhe tuajën do ta mbajnë.
21 E të gjitha këto do t’i bëjnë kundër jush
për shkak të emrit tim,
sepse nuk e njohin Atë, që më dërgoi.
22 Të mos kisha ardhur
e të mos u kisha folur,
nuk do të kishin mëkat,
prandaj tani nuk kanë arsyetim për fajin e vet.
23 Kush më urren mua, urren edhe Atin tim.
24 Po të mos kisha bërë ndër ta vepra,
që askush nuk i bëri,
mëkat nuk do të kishin,
kurse tani panë
e megjithatë, më urryen mua dhe Atin tim.
25 Por kështu ndodh që të shkojë në vend fjala
e shkruar në Ligjin e tyre:
‘Më urrejnë pa farë arsyeje.’
26 E kur të vijë Mbrojtësi,
të cilin do t’jua dërgoj prej Atit
‑ Shpirti i së Vërtetës, që rrjedh prej Atit ‑ Ai do të dëshmojë për mua.
27 Por edhe ju gjithashtu do të dëshmoni për mua,
spese jeni me mua që në fillim.