1 Prandaj, le të trembemi se, deri sa mbetet premtimi të hyhet në Pushimin e tij, të mos vërtetohet për ndonjërin prej jush se ka vonuar.
2 Sepse edhe ne e kemi marrë lajmin e mirë sikurse edhe ata, por atyre nuk u vlejti gjë fjala që dëgjuan sepse nuk u bashkuan me fe me ata që e pranuan fjalën.
3 Në Pushim veç, në të vërtetë hyjmë ne që besuam sipas fjalës që ka thënë:
»Kështu, u përbetova në zemërimin tim:
kurrë s’do të hyjnë në Pushimin tim«.
Ndonëse veprat i kishin marrë fund që në krijimin e botës.
4 E njëmend ka thënë diku për të shtatën ditë kështu: »Dhe Hyji pushoi nga të gjitha veprat e veta të shtatën ditë«.
5 E këtu prapë: »Kurrë s’do të hyjnë në Pushimin tim«.
6 Mbetet, pra, se disa do të hyjnë në të dhe, pasi ata që të parët e morën lajmin e gëzueshëm, nuk hynë për shkak të padëgjesës,
7 Ai cakton rishtas një ditë - një »Sot« - duke thënë pas sa kohe me gojë të Davidit, siç u tha më parë:
»Sot, në qoftë se e dëgjoni zërin e tij,
mos jini zemërgurë«.
8 Vërtet, po t’i kishte futur Jozuehi në Pushim, Hyji nuk do të kishte folur pastaj për një ditë tjetër.
9 Këndej, mbetet një pushim i të shtunës për e Hyjit.
10 Sepse, kush hyri në pushimin e tij, edhe ai pushoi nga veprat e veta, sikurse edhe Hyji prej veprave të tij.
11 Të vrapojmë, pra, për të hyrë në atë Pushim, që asnjë të mos mbarojë pas shembullit të të njëjtës padëgjesë!
12 Vërtet, fjala e Hyjit është e gjallë dhe vepruese. Është më e mprehtë se çdo shpatë dy tehesh. Përshkon aq sa ndan frymën dhe shpirtin, gjymtyrët dhe palcin, edhe shqyrton ndjenjat dhe dëshirat e zemrës.
13 Nuk ka krijesë të fshehur para saj. Gjithçka është cullak e zhveshur para syve të Atij, të cilit do t’i japim llogari.
Jezusi Kryeprifti i madh
14 Prandaj, pasi e kemi Kryepriftin e Madh, Jezusin, Birin e Hyjit, i cili i ka përshkuar qiejt - të jemi të palëkundshëm në dëshmimin e fesë!
15 Sepse, nuk kemi Kryeprift që nuk mund të ketë dhimbje për dobësitë tona, pasi ai vetë i ka sprovuar të gjitha si ne, me përjashtim vetëm të mëkatit.
16 T’i afrohemi, prandaj, plot guxim fronit të hirit, që të fitojmë mëshirë dhe të gjejmë hir për të pasur ndihmë në kohë të duhur.