1 Nga stuhia Zoti iu përgjigj Jobit e i tha:
2 “Kush është ai që e errëson Provaninë
me ca fjalë që kripë nuk kanë?
3 Ngjeshu, pra, siç ngjeshen trimat:
unë dua të pyes e ti më mëso!
4 Kur themelet tokës ia vura ti ku ishe?
Më trego nëse njëmend e di.
5 A e di: kush përmasat ia caktoi?
Me litar kush e ka matur?
6 Përmbi çka i pushojnë themelet?
Të këndit gurin kush ia vuri
7 ndërsa k’ndonin yjet e mëngjesit,
brohorisnin të gjithë bijtë e Hyjit?
8 Kush e mbylli brenda dyerve detin,
kur po dilte nga krah’rori i nënës?
9 Kur e vesha me re si me petka,
me errësirë si më shpërgenj e mbështolla?
10 Kur unë caqet atij ia vura,
e kyça me dyer e shula
11 dhe i thashë: ‘Deri këtu! Më tej mos shko!
Këtu le të thehen valët tua krenare!’
12 Gjatë jetës sate mëngjesit i urdhërove?
Po agimit vendin ia caktove?
13 Kur ia kape skajet tokës
a u shkundën prej saj mëkatarët?
14 A do të shndërrohet në deltinë për vula,
do të ngjyroset porsi petku?
15 Mëkatarëve drita u merret,
u thërmohet grushti i ngritur.
16 A mos mbërrite në burimet e detit,
a mos ece fundit të pështjerrave?
17 A t’u hapën dyert e vdekjes
dhe i pe hymjet e errëta?
18 A i vrojtove përmasat e tokës?
Fol, pra, ti, nëse i di këto të gjitha!
19 Në cilin kënd drita banon?
Vendbanimin ku e kanë errësirat?
20 Për t’u prirë në caqet e tyre
o për t’i kthyer në banesë të tyre?
21 Po si! Ti atëherë ishe i lindur,
vjetët e tua janë tepër të shumta!
22 A ke hyrë në qilarët e borës?
A i ke parë depot e breshërit,
23 që i përgatita për ditë të ngushtë,
ditë përleshje, lufte të tmerrshme?
24 Cilës udhë shpërndahet drita,
nëpër cilën shiroku djeg tokën?
25 Kush shiut të rëndë udhën ia dha
edhe rrugën rrufesë vetuese,
26 që të bjerë shi në vend të pabanuar,
në shkretëtirë ku askush s’banon,
27 për t’i ngirë të papërshkueshmet djerre,
që të qesë bar toka e thatë?
28 A ka vallë shiu baba?
Kush i lind pikat e vesës?
29 Gjirit të kujt do të ketë dalë àkulli?
Kush prej qiellit e lindi brymën?
30 Kur si gur ujërat forcohen,
sipërfaqja e humnerës kur ngurret?
31 Mundesh në vargje t’i lidhësh Shejzat,
o nenin t’ia zgjidhish Orionit?
32 E bën të dalë Yllin e Dritës?
Ti i prin Ariut me zogj?
33 A ia di ti qiellit ligjet
dhe mbi tokë ti i vë në zbatim?
34 A u bërtet ti reve në qiell
e të mbulon shtrëngata e shiut?
35 A ti i lëshon vetëtimat që çajnë
dhe të thonë: ‘Si urdhëron!’?
36 Kush ibisit i dha dije
edhe gjelit të ketë kuptim?
37 Kush i mençur i numron retë,
kush i zbraz rrëshiqat e qiellit,
38 kështu pluh’ri bëhet një tërësi
edhe bucat një me tjetër të ngjiten?
39 Luaneshës ti, thua, prenë ia zë
dhe i ushqen zogjtë e luanit,
40 kur ata qëndrojnë në shpellë
ose vërejnë mbi pre nga strof’lli?
41 Kush korbave ua mbledh ushqimin,
kur drejt Hyjit zogjtë cicërojnë
për arsye se u mungon shujta?