1 Në malin e Sinait Zoti foli me Moisiun e tha:
2 “Fol me bijtë e Izraelit e thuaju:
Kur të hyni në tokën që do t’jua jap unë, toka le ta shenjtërojë të shtunën në nder të Zotit.
3 Gjashtë vjet mbille arën tënde dhe gjashtë vjet kije vreshtin tënd dhe mblidhi frytet e saja;
4 porse të shtatin vit, edhe toka le ta ketë pushimin shtunor ‑ krejt viti e shtunë në nder të Zotit: mos e mbill arën tënde as mos e kij vreshtin tënd!
5 Çfarë toka të prodhojë vetvetiu, mos e korr as mos e vil rrushin e vreshtit tënd të pakirë.
6 Ushqehuni me çka të japë vetvetiu toka gjatë vitit shtunor: ti, shërbëtori yt, shërbëtorja jote, mëditësi yt dhe shtegtari që banon ndër ju,
7 bagëtitë e tua dhe egërsirat që jetojnë në tokën tënde: le të ushqehen prej sa toka të prodhojë vetvetiu”.
8 “Numërojini shtatë javë vitesh, d. m. th. shtatë herë shtatë, që të gjitha së bashku bëjnë dyzetë e nëntë vjet.
9 Atëherë bjerini trumbetës në muajin e shtatë, të dhjetën ditë të muajit, Ditën e shpërblimit, bini trumbetës anekënd vendit tuaj.
10 Të pesëdhjetin vjet shpalleni vit të shenjtë; kumtoni në mbarë vendin çlirimin e të gjithë banorëve. Ky le të jetë për ju jubile: le të kthehet secili në pronën e vet, le të kthehet secili në fisin e vet të mëparshëm.
11 I pesëdhjeti vit le të jetë për ju jubile: mos mbillni, mos korrni çka të lind vetvetiu në arat dhe mos i vilni vreshtat e pakira,
12 sepse është jubileu, një gjë e shenjtë për ju. Hani çka të mbijë vetvetiu në ara.
13 Në këtë vit jubilar secili prej jush le të kthehet në pronën e vet.
14 Kur t’i shitësh ndonjë gjë të afërmit tënd ose të blesh ndonjë gjë prej tij, askush të mos e shfrytëzojë vëllanë e vet, por të blejë prej tij sipas numrit të vjetëve pas jubileut
15 dhe ai le të shesë sipas numrit të viteve të fryteve.
16 Sa më shumë vite të mbesin pas jubileut, ashtu të rritet edhe çmimi dhe sa më pak kohë të numërosh, aq më pak të kushtojë shitja: sepse i duhet të shesë kohën e fryteve.
17 Mos i shrytëzoni bashkatdhetarët tuaj, por druaje Hyjin tënd, sepse unë jam Zoti, Hyji juaj”.
18 “Mbani urdhërimet e mia dhe urdhëresat, ruani dhe zbatoni që të mund të jetoni mbi tokë pa farë frike
19 e që toka t’ju prodhojë frytet e veta me të cilat të mund të ushqeheni e të ngiheni e që të mund të jetoni përmbi tokë pa frikën nga sulmi i askujt.
20 Por nëse do të thoni: ‘Çka do të hamë të shtatin vit, nëse nuk do të mbjellim e nuk do t’i mbledhim frytet tona’?
21 Unë do ta bekoj vitin e gjashtë dhe do të prodhojë frytet e tri vjetëve:
22 do të mbillni të tetin vjet e do të ushqeheni me frytet e vjetra deri të nëntin vit: derisa të mbërrijnë prodhimet e reja, do të ushqeheni me të vjetrat”.
23 “Toka nuk mund të shitet për përgjithmonë, sepse është imja, kurse ju jeni tek unë vetëm të ardhur e pendarë.
24 Këndej, në mbarë vendin, ku do të keni pronë, do ta shisni me qyshke që toka të shpërblehet.
25 Nëse vëllai yt bie ngushtë e i duhet të shesë ndonjë pjesë të pronës së vet, le të vijë si shpërblyes i afërmi i tij dhe le ta shpërblejë atë që ka shitur ai.
26 Nëse nuk ka atë që mund ta shpëblejë dhe ai ia del ta fitojë çmimin për ta shpërblyer,
27 le t’i numërojë vitet prej kohës që e ka shitur dhe t’ia kthejë tepricën blerësit e kështu ta kthejë pronën e vet.
28 Nëse nuk i gjen mjetet për ta kthyer, toka le t’i mbesë blerësit deri në vitin e jubileut. Në vitin e jubileut çdo shitje le të kthehet tek i zoti, t’i kthehet atij që e ka pasur më parë.
29 Kush e shet shtëpinë brenda mureve të qytetit, mund ta shpërblejë derisa të mos mbushet viti i shitjes.
30 Nëse nuk e shpërblen e viti kalon, blerësi do ta ketë në posedim ai dhe pasardhësit e tij, brez pas brezi, dhe nuk do të mund të shpërblehet as në jubile.
31 Por, nëse shtëpia ndodhet në fshat, që nuk është i rrethuar me mure, le të shitet me të drejtat e arave: mund të shpërblehet dhe në jubile le t’i kthehet të zotit.
32 Shtëpitë e levitëve që gjenden në qytetet e pronës së tyre, mund të shpërblehen prej tyre në çdo kohë.
33 Nëse e shpërblen ndokush prej levitëve, shtëpitë dhe qyteti në jubile le të t’i kthehen pronarit, sepse shtëpitë e qytetit të levitëve mbahen ndër izraelitë për pronë të tyre.
34 Kurse kullotat rreth qyteteve të tyre nuk mund të shiten, sepse janë prona e tyre e përhershme.
35 “Nëse vëllai yt bie në skamje e nuk ka me se të shpaguhet me ty, pranoje si të huajin e shtegtarin e le të jetojë me ty.
36 Mos merr kamatë prej tij dhe as më shumë se i ke dhënë: druaje Hyjin tënd që të mund të jetojë vëllai yt te ti.
37 Paratë e tua mos ia jep me kamatë, dhe mos kërko më shumë se është e drejtë për ushqim që i jep.
38 Unë jam Zoti, Hyji juaj, që ju nxora nga dheu i Egjiptit për t’jua dhënë tokën e Kanaanit e për të qenë Hyji juaj.
39 Nëse vëllai yt i shtyrë prej skamjes të shitet ty, mos e detyro të të shërbejë si skllav,
40 por mbaje si rrogëtar e mëditës. Le të punojë te ti deri në vitin e jubileut
41 e atëherë le të dalë bashkë me fëmijët e tij e të kthehet në fisin e vet e në pronën e t’et.
42 Janë shërbëtorët e mi dhe unë i nxora nga dheu i Egjiptit: nuk bën të shiten si skllevër.
43 Mos u sill me të ashpër pse je më i zoti, por druaje Hyjin tënd.
44 Skllav e skllave mund të kesh prej popujve që janë përreth; prej popujve përreth bleni skllav e skllave.
45 Mund të bleni edhe prej të huajve që banojnë ndër ju e prej familjeve të tyre që janë ndër ju dhe që u lindën në vendin tuaj. Të tillët mund të bëhen prona juaj
46 dhe me të drejtën trashëgimore mund t’i kaloni në pasardhësit tuaj dhe mund t’i keni në pronë si skllevër përgjithmonë. Kurse kundrejt vëllezërve, izraelitëve, askush s’guxon të sillet keq.
47 Nëse u pasurua i huaji ose shtegtari ndër ju dhe vëllai juaj si i varfër iu shit atij ose kujtdo prej farës së tij,
48 mund të shpërblehet pasi të jetë shitur. Dikush prej vëllezërve të tij le ta shpërblejë
49 ja ungji, ja djali i ungjit ose kushdo prej farefisit. Po qe se edhe ai vetë mundet, le ta shpëblejë vetveten,
50 duke llogaritur me blerësin kohën që kur i është shitur deri në vitin e jubileut. Çmimi i shpërblimit të tij të jetë sipas vjetëve. Koha që e ka kaluar te pronari i tij le të vlerësohet si kohë e rrogëtarit.
51 Nëse janë shumë vjet që mbeten deri te jubileu, sipas këtyre vjetëve le t’i kthejë blerësit sipas çmimit të blerjes;
52 nëse janë pak, le t’i llogaritë me blerësin e le t’i kthejë për shpërblimin e vet sipas viteve të shpërblimit.
53 Kundrejt tij le të sillet sipas rregullave që vlejnë për rrogëtar që merret prej vitit në vit. Ndër sy të tu të mos sillet ashpër me të.
54 Nëse nuk mund të shpërblehet në këtë mënyrë, në vitin jubilar le të dalë ai e fëmijët e tij:
55 sepse bijtë e Izraelit janë shërbëtorët e mi. Unë i nxora nga dheu i Egjiptit. Unë Zoti, Hyji juaj”.