1
E do të ndodhë në kohë ‑ që do të vijnë:
Mali i Shtëpisë së Zotit
do të ngallitë mbi majë të maleve,
do të lartësohet përmbi kodra!
Atëherë tek ai do të ngarendin popujt,
2 do të shkojnë me nxitim shumë popuj
e do të thonë: “Ejani
të ngjitemi në Malin e Zotit,
në Shtëpinë e Hyjit të Jakobit,
për të na i mësuar udhët e veta
që t’i ndjekim shtigjet e tij!”
Sepse Ligji vjen nga Sioni,
fjala e Zotit nga Jerusalemi.
3
Ai do të gjykojë ndërmjet shumë popujve,
do t’i shqyrtojë popujt e fuqishëm
deri në vendet më të largëta.
Shpatat e veta do t’i kthejnë në palla,
në drapërinj heshtat e veta.
Një popull kundër tjetrit shpatën s’do ta nxjerrë,
s’do ta mësojnë më mjeshtrinë e luftimit!
4 Secili do të pushojë nën hardhinë e vet,
nën hijen e fikut të vet:
askush nuk do t’u shtjerë më frikë,
sepse kështu ka thënë goja e Zotit të Ushtrive.
5 Sepse të gjithë popujt ecin,
secili në emër të zotit të vet,
kurse ne ecim në emër të Zotit,
Hyjit tonë tani e përgjithmonë e jetës!
6
“Po atë ditë ‑ është fjala e Zotit ‑
do t’u bashkoj çalamanët,
edhe atë që e dëbova, do ta sjell,
po edhe atë që e ndëshkova.
7 Me grigjë tani të çalë do të përftoj Tepricën,
popull të fortë me atë që hoq aq keq!”
Përmbi ta do të sundojë Zoti në Malin Sion
tani e përgjithmonë e jetës!
8
E ti, o Kulla e Grigjës,
ti, Kodra e Bijës së Sionit,
te ti do të vijë, do të arrijë
pavarësia e dikurshme,
mbretëria e bi’së së Jerusalemit.
9
Përse tani lëshon klithma të mëdha?
Pse, a mbret në ty nuk ka,
a mbaroi këshilltari yt,
që të pushtoi dhembja
si dhembjet e lindëses?
10 Vuaj e mundohu porsi ajo që lind,
Bija e Sionit,
se të duhet ta lëshosh qytetin
e të qëndrosh në fushë të larë,
duhet të shkosh në Babilon!
Atje do të fitosh çlirimin,
atje Zoti do të të shpërblejë
prej dorës së armiqve të tu.
11
E tani, shumë kombe
janë bashkuar kundër teje.
Ato thonë: “Të përdhunohet,
mbi Sionin të kënaqet syri ynë!”
12 Por ata s’janë në gjendje të njohin
sendërgjimet e Tenzot,
s’e kuptuan këshillin e tij
se i bashkoi si duaj në lëmë!
13 Çohu e shij, Bija e Sionit,
brirët e tu do t’i bëj të hekurt,
thundrat e tua prej tumbakut:
do të shtypësh popuj të panumërt!
Prenë e tyre do t’ia kushtosh Zotit,
kamjen e tyre Zotit të mbarë tokës!
Poshtërim e lavdi e dinastisë së Davidit
Tani gërvishtu, o bija e vragës!
Sepse të ngujuar jemi në rrethim;
me thupër mollëzën godisin
të gjykatësit të Izraelit.