1
Vaj për mua se jam bërë
si kallëzmbledhësi përmbas korrjes,
si kokrrambledhësi pas vjeljes së vreshtit!
S’gjej një vile për ta ngrënë,
as fik të lashtë që e dëshiroj!
2 Njeriu i mirë, u zhduk nga vendi,
njeri të drejtë më ndër njerëz s’ka!
Të gjithë vënë prita gjak për të derdhur,
vëllai vëllanë me rrjetë e gjuan!
3 Për të bërë keq duart i kanë gati:
princi kërkesat i shton,
gjykon gjykatësi sipas dhuratës,
vetë shkruan e vetë vulos i madhi:
vaj për ta që e shtrembërojnë të drejtën!
4 Më i miri ndër ta është ferrë,
më i drejti si ferrëkuqja.
Erdhi dita e rojeve të tua,
ndëshkimi yt:
tani është poshtërimi i tyre!
5
Mos kini në mikun besim,
në të afërmin shpresë mos kini;
para asaj që të fle në gji
ruaju se e hap gojën!
6 Sepse biri të atin e shan,
bija çohet kundër s’ëmës,
reja çohet kundër vjehrrit:
armiqtë e njeriut
shtëpiakët e tij!
7 Kurse unë sytë i drejtoj te Zoti,
shpresoj në Hyjin Shëlbuesin tim;
Hyji im do të ma dëgjojë lutjen!
8
Mos m’u kënaq, armikja ime,
pse jam rrëzuar, prapë do të çohem,
ndërsa ende rri në errësirë,
Zoti është drita ime!
9 Do ta duroj zem’rimin e Zotit
sepse kam mëkatuar kundër tij
deri të gjykojë çështjen time
e të më japë të drejtën.
E di se do të më nxjerrë në dritë,
do ta shoh drejtësinë e tij!
10 Kur të më shohë armikja ime,
turpi atë do ta mbulojë,
atë që për mua thotë:
‘Ku është Zoti Hyji yt?’
Sytë e mi do të kënaqen në të.
Sepse ajo do të shqelmohet
si shqelmohet balta rrugës!
Profeci për ripërtëritje
11 Po vijnë ditët
të rindërtohen muret e tua;
kufijtë e tu atë ditë do të zgjerohen!
12 Po atë ditë te ti do të vijnë
prej Asyrisë deri në Egjipt,
prej Egjiptit deri në Lumë,
prej detit e deri në det,
prej malit e deri në mal!
13 Toka në shkretëtirë do të kthehet
për shkak të banorëve të vet,
si rrjedhojë e veprave të tyre.
Lutja kundër popujve
14 Kullote popullin tënd nën kërrabën tënde,
grigjën e trashëgimit tënd,
banorët e vetmuar pyjeve,
në mes të kopshteve.
Kullotshin Basan e Galaad
si dikur!
15 Porsi në ditët e daljes sate nga Egjipti,
na dëfto vepra të mrekullueshme!
16 Do të shohin popujt
e do të mbesin të turpëruar
sa të pushtetshme që të jenë,
gojës së vet do t’ia vënë dorën,
veshët do t’u shurdhojnë.
17 Do të lëpijnë pluhurin porsi gjarpri,
porsi zvarranikët e tokës.
Duke u dridhur do të dalin nga shtëpitë e veta
‑ drejt Zotit Hyjit tonë ‑
do të të druajnë e prej teje do të tremben.
Lutje e thekshme për falje
18 Cili Hyj është porsi ti
që shlyen fajin,
që fal mëkatin
Tepricës së trashëgimit tënd,
që hidhërim s’mban për gjithmonë
pse kënaqet kur mund të përdëllejë?!
19 Do të kthehet, do të na përdëllejë,
fajësitë tona do t’i shkelë,
do t’i flakë në fund të detit
të gjitha mëkatet tona.
20 Do t’ia dhurosh besën Jakobit
e Abrahamit hirin tënd
si iu përbetove etërve tanë
që prej ditëve moti të kaluara!