1 Dëgjojeni këtë gjë, priftërinj,
vështro mirë, shtëpia e Izraelit,
dëgjoni, shtëpi e mbretit,
ju që të drejtën duhej të ruanit,
ju u bëtë lak në Masfë,
rrjetë e shtrirë përmbi Tabor!
2 Një gropë të thellë hapën në Setim;
ju të gjithëve do t’ju ndëshkoj.
3 Unë e njoh mirë Efraimin,
s’e kam të panjohur Izraelin:
u lavirësove tani, o Efraim,
i përdhosur je, o Izrael!
4 Veprat e tyre s’do t’i lënë
të kthehen te Hyji i vet,
se i mbuloi shpirti i fëlligështisë së tyre
e s’i lë ta njohin Zotin.
5 Krenaria e Izraelit dëshmon kundër tij,
Izraeli e Efraimi,
për faj të vet, do të rrëzohen,
edhe Juda do të bjerë me ta!
6 Me grigja e lori të veta
do të shkojnë ta kërkojnë Zotin,
por atë s’do të mund ta gjejnë:
sepse u tërhoq prej tyre!
7 Ata Zotit ia shkelën besën,
sepse lindën fëmijë bastardë;
do të përlahen për një muaj
ata e pronat e tyre.
Lufta vëllavrasëse
8 Bini borisë në Gabaa
edhe trompetës në Ramë,
në Betaven lëshoni kushtrimin
tmerrojeni Beniaminin!
9 Ditën e ndëshimit
do të shkretohet Efraimi,
për fiset e Izraelit
po ju lajmëroj gjë të sigurt.
10 Na janë bërë prijësit e Judës
si ata që luajnë kufijtë!
Përmbi ta do ta lëshoj,
porsi shi, zemërimin tim.
11 I ndrydhur është Efraimi,
u shkel e drejta,
pse deshi të shkojë pas ndyrësisë.
12 Qelb e gjak do të jem për Efraimin,
kalbësirë për shtëpinë e Judës!
Kotësi besëlidhjet me të huajt
13 E pa Efraimi lëngatën e vet,
edhe Juda varrën e vet:
shkoi Efraimi në Asiri,
dërgoi njerëz te mbreti i madh:
por as ai s’do t’ju shërojë,
plagën tuaj s’do ta shëndoshë.
14 Sepse si luaneshë do t’i jem Efraimit,
zog luani për shtëpi të Judës.
Unë, unë do t’i copëtoj,
do të shkoj, do t’i marr
e nuk ka kush t’i shpëtojë!
15 Do të shkoj, në banesën time do të
kthehem,
derisa t’i paguajnë ndëshkimet,
ta kërkojnë fytyrën time,
të më dëshirojnë në vuajtjet e veta!