1 Prandaj, nuk do të kesh si të arsyetohesh, o njeri ‑ kushdo të jesh ‑ që gjykon tjetrin! Sepse duke gjykuar tjetrin, dënon vetveten, pasi ti që gjykon i bën të njëjtat gjëra.
2 Dhe ne mirë e dimë: gjykimi i Hyjit zbatohet sipas të vërtetës kundër atyre që bëjnë vepra të tilla.
3 A të thotë mendja, o njeri, ti që gjykon ata që bëjnë vepra të tilla, se do t’i shpëtosh gjyqit të Hyjit, ndërsa edhe ti bën të njëjtat veprime?
4 Apo ndoshta e bën në asgjë begatinë e mirësisë, të durimit e të bujarisë së Hyjit, duke mos u kujtuar se mirësia e tij të thërret e të nxit për kthim?
5 Me kryeneçësinë tënde dhe me zemër që nuk mendon të kthehet, ti grumbullon kundër vetes hidhërim për Ditën e zemërimit dhe për Ditën e dëftimit të Gjyqit të drejtë të Hyjit,
6 i cili do ta shpaguajë secilin sipas veprave të tij:
7 me jetën e pasosur ata që, me qëndresë në vepra të mira, kërkojnë lumturinë, nderin dhe pashkatërrueshmërinë;
8 ndërsa do të ketë zemërim e përbuzje për ata që me kryeneçësi i kundërshtojnë të vërtetës e i binden paudhësisë.
9 Çdo njeri që vepron të keqen do ta mbulojnë vuajtje e vështirësi: më parë judeun e pastaj grekun;
10 ndërsa, secili që vepron të mirën: më parë judeu e pastaj greku, do të ketë lumturi, nder e paqe!
11 Sepse Hyji nuk i mban kujt krah.
12 E njëmend, ata që pa Ligj mëkatuan, pa Ligj edhe do të birren; e ata që mëkatuan nën Ligj, do të gjykohen sipas Ligjit,
13 sepse, para Ligjit nuk janë të drejtë ata që e dëgjojnë Ligjin, por ata që e mbajnë Ligjin do të jenë të shfajësuar...
14 Sepse, paganët që nuk e kanë Ligjin, nëse e mbajnë Ligjin, të drejtuar prej natyrës, ata, edhe duke mos pasur Ligj, janë vetë Ligj për vetvete:
15 tregojnë se çka urdhëron Ligji është e shkruar në zemrat e tyre. Për këtë dëshmon edhe ndërgjegjja e tyre, por edhe mendimet e brendshme, të cilat tani i padisin e tani i mbrojnë.
16 Kjo do të dalë në dritë atë Ditë, kur, sipas Ungjillit tim, Hyji do të gjykojë me anë të Jezu Krishtit gjithçka është e fshehtë në njerëz.
Hebrenjtë dhe Ligji
17 Nëse, pra, ti që quhesh jude, që pushon i qetë në Ligjin e që mburresh me Hyjin,
18 ti që ia njeh Vullnetin, ti që, i mësuar me anë të Ligjit, di të dallosh çka është më e mirë,
19 ti që ia ke mbushur mendjen vetes se je udhëheqës i të verbërve, dritë për ata që janë në errësirë,
20 edukator i të padijshëmve, mësues i të vegjëlve, sepse në Ligj ke rregullën e dijes së vërtetë...
21 E mirë, ti që mëson tjetrin, veten pse nuk e mëson? Ti që predikon të mos vidhet, vetë pse vjedh?
22 Ti që ndalon kurorëthyerjen, vetë pse bën kurorëthyerje? Ti që urren idhujt, pse plaçkit tempujt?
23 Ti që mburresh me Ligjin, pse, duke shkelur Ligjin, fyen Hyjin?
24 Për të vërtetë: ‘Ju jeni ‑ siç është në Shkrimin e shenjtë ‑ shkaku që Emri im të shahet ndër paganë.’
25 Rrethprerja, s’po them se s’është e dobishme në qoftë se e mban Ligjin, por, në qoftë se e shkel Ligjin, rrethprerja jote bëhet parrethprerje.
26 Këndej, në qoftë se i parrethpreri e mban Ligjin, a thua parrethprerja e tij nuk vlerësohet rrethprerje?
27 Kështu, pra, ai që fizikisht është i parrethprerë, por që e zbaton Ligjin, do të të gjykojë ty, që, edhe pse e ke germën e Ligjit dhe je i rrethprerë, u bëre shkelës i Ligjit.
28 Sepse judeu i vërtetë nuk është ai që shitet përjashta si i tillë, si edhe rrethprerja e vërtetë nuk është ajo, shenja e pashme në mish,
29 por judeu i vërtetë është në brendinë, edhe rrethprerja e vërtetë është në zemër, sipas shpirtit e jo sipas germës së Ligjit.
Lavdia e hebreut të vërtetë nuk vjen nga njerëzit, por prej Hyjit.