1 Mos bëj keq as pak as shumë
e mos u bëj për mikun armik.
Sepse do të trashëgosh emër të keq,
poshtërim dhe përbuzje;
kështu i ndodh çdo mëkatari ziliqar e dygjuhës.
2 Mos ia rrit mendjen vetes porsi mëzati
që rastësisht marrëzira të mos ta këpusë fuqinë,
3 të hahen gjethet e tu e të hidhen frutat e tua
e të mbetësh porsi druri i thatë në shkretëtirë.
4 Nepsi i keq e rrënon atë që e ka,
e bën gazin e armiqve të tij
dhe e shpie në fatin e të paudhëve.
5 Goja e ëmbël i shton miqtë e i zbut armiqtë,
gjuha e njerëzishme sjell përshëndetje.
6 Ki shumë nga ata që jetojnë në paqe me ty,
por prej një mijëve një kije këshilltar.
7 Nëse do të fitosh ndonjë mik, fitoje në provë,
dhe mos i beso tepër lehtë.
8 Sepse ka mik që është i tillë kur i bie për shtat,
por nuk mbetet i tillë ditën e ngushticës.
9 Sepse ka edhe mik që kthehet në armik
dhe do t’i zbulojë për çnderim tënd grindjet e tua.
10 Ka edhe mik shok në tryezën tënde,
por s’qëndron i tillë ditën e nevojës.
11 Sa ta kesh për së mbari do të jetë një me ty
e lirisht do të sillet me shtëpiakët e tu,
12 por, nëse do të biesh poshtë, do të sillet kundër teje
dhe s’do të shikojë me sy.
13 Ndahu nga armiqtë e tu
e ruaju prej miqve të tu.
14 Miku besnik, mbrojtje e fortë:
kush e gjen, gjen visar.
15 Miku besnik s’mund të çmohet,
as s’mund të peshohet vlera e tij.
16 Miku besnik është bar shërues jete,
do ta gjejnë ata që e kanë frikë Zotin.
17 Kush e ka frikë Hyjin qëndron në miqësinë e tij,
sepse siç është ai, i tillë do të jetë edhe miku i tij.
18 Biro, mëso që prej rinisë
e deri në flokë të thinjur do ta fitosh urtinë.
19 Afrohu tek ajo si ai që lëron e mbjell
e priti frytet e saja të mira.
20 Pak do të heqësh keq në lërimin e saj,
por shpejt do të hash prej fryteve të saja.
21 Sa shumë e vështirë është urtia për të padijshëm
e s’do të qëndrojë në të njeriu i çmendur.
22 Porsi guri i provës peshon rëndë mbi të
e s’do të vonojë ta flakë larg vetes.
23 Dija njëmend është siç i thotë edhe emri
dhe për shumëkënd nuk është e qartë,
por, për ata që e njohin,
ajo mbetet deri në praninë e Hyjit.
24 Dëgjo, o bir, e pranoje mendimin tim
dhe mos e hidh poshtë këshillin tim.
25 Futi këmbët e tua në prangat e saja,
qafën tënde në vargonjtë e saj,
26 ule krahun tënd dhe mbarte atë
dhe mos ta mërzisin vargjet e saja.
27 Afrohu tek ajo me gjithë shpirtin tënd
e me të gjitha fuqitë e tua ruaji udhët e saja.
28 Gjurmo, shqyrto e kërko dhe do ta gjesh
e, kur ta kesh gjetur, më mos e lësho.
29 Në mbarim në të do ta gjesh paqen
dhe do të të kthehet në gëzim.
30 Prangat e saja do të jenë për ty mbrojtje e fortë
dhe vargonjtë e saj stoli e lavdishme.
31 Sepse mbi të është një stoli ari,
vargjet e saj rripa pëlhure të purpurt.
32 Do ta mbartësh porsi petk kremtor
dhe do ta lidhësh porsi kezë të shkëlqyer.
33 Bir, nëse do të kesh qëndresë, do të bëhesh i ditur
e, nëse do të jesh i censhëm, do të bëhesh i urtë.
34 Nëse të pëlqen të dëgjosh, edhe do të mësosh
dhe, nëse do t’i vësh vesh, i urtë do të bëhesh.
35 Qëndro në mbledhje të pleqve,
bashkohu me gjithë zemër me urtinë e tyre,
që të mund ta dëgjosh krejt tregimin e Hyjit,
që kujtesës sate të mos i shpëtojë asnjë fjalë e urtë.
36 Nëse e sheh ndonjë të urtë, shko që në agim tek ai
dhe shkallët e derës së tij le t’i lëmojë këmba jote.
37 Përsiati urdhërimet e Zotit
dhe pa pushim kujtoji urdhrat e tij;
Ai vetë do ta forcojë zemrën tënde
dhe do të të dhurohet urtia që e dëshiron.