1 Ti veç, mëso çka është në përkim me mësimin e shëndoshë:
2 që pleqtë të jenë të përkormë, të ndershëm, të urtë, të shëndoshë në fe, në dashuri dhe në qëndresë.
3 Po ashtu edhe plakat: të kenë sjellje si u ka hije shenjtërve: jo shpifëse, jo të dhëna pas verës, por mësuese të së mirës:
4 t’i mësojnë gratë e reja t’i duan burrat e vet dhe fëmijët e vet:
5 të jenë të urta, të pastra, shtëpiake me mend, të mira, t’u binden burrave të vet – që fjala e Hyjit të mos shahet.
6 Po ashtu nxiti të rinjtë që të jenë të përkormë.
7 Në çdo gjë ji shembull me vepra të mira: në mësim - përpikërinë, denjësinë;
8 fjala të jetë e shëndoshë, e patëmetë që kundërshtari, duke mos pasur çka të flasë keq për ne, të turpërohet.
9 Skllevërit le t’u nënshtrohen zotërinjve të vet në gjithçka; të mundohen t’u pëlqejnë dhe të mos u kundërshtojnë me fjalë,
10 të mos vjedhin, por vazhdimisht të japin provën e besnikërisë së vërtetë. Kështu do t’i japin lavdi në gjithçka mësimit të Hyjit, Shëlbuesit tonë.
11 Vërtet u duk hiri i Hyjit që u sjell shëlbimin të gjithë njerëzve.
12 Ai na mëson t’i biem mohit mosbesimit dhe dëshirave të shekullit për të jetuar në këtë botë urtisht, drejtësisht dhe përshpirtërisht,
13 duke pritur shpresën e lume dhe Ardhjen e lavdisë së të madhit Hyj dhe Shëlbuesit tonë, Jezu Krishtit.
14 Ai e flijoi vetveten për ne që të na shpërblejë nga çdo paudhësi dhe ta pastrojë që Atij i përket, që të jetë plot zell për të kryer vepra të mira.
15 Për këto gjëra fol, këto porositi dhe qorto me çdo pushtet!
Askush të mos ketë guxim të të përbuzë!