1 Të të bjerë ndër mend, o Zot, se çka na
gjeti,
shikoje e shihe poshtërimin tonë!
2 Trashëgimi ynë kaloi në duar të të huajve,
shtëpitë tona në duar të barbarëve!
3 U bëmë bonjakë, fëmijë të pababë,
nënat tona porsi të veja!
4
Të blerë me para ujët tonë pimë,
drutë tona duhet t’i blejmë.
5 Me zgjedhë në qafë para na grahin,
u këputëm, s’na lënë të pushojmë!
6
Egjiptianëve e asirëve u shtrijmë dorën,
për të na dhënë një kafshatë bukë!
7 Etërit tanë mëkatuan, më nuk janë,
por ne po e lajmë fajin e tyre.
8 Skllevërit po sundojnë mbi ne,
s’na shpëton kush prej dorës së tyre.
9 Me rrezik të jetës e fitojmë bukën
para shpatës në shkretëtirë.
10 Lëkura jonë digjet si furra
për shkak të flakës së urisë.
11 Në Sion i dhunuan gratë,
virgjërat në qytete të Judës.
12 Me duar të tyre i varën princat,
s’i nderuan f’tyrat e pleqve.
13 Djelmoshat i mbartën mokrat,
nën barrë të druve u rrëzuan fëmijët.
14 Në log të kuvendit s’dalin pleqtë,
të rinjtë më muzikës s’i bien.
15 Zemrës sonë i humbi gëzimi,
në zi u kthyen vallet tona.
16 Nga koka na ra kurora,
të mjerët ne se kem’ mëkatuar!
17 Këndej pikëlluar është zemra jonë,
prandaj sytë na u errësuan,
18 pse u shkretua mali i Sionit,
nëpër të shëtisin dhelprat.
19 Por ti, o Zot, ti qëndron përgjithmonë,
froni yt brezni në brezni.
20 Pse gjithnjë na lë në harresë,
për kohë të gjatë do të na harrosh?
21 Na kthe, o Zot, e ne do të kthehemi,
përtëriji ditët tona si në kohë të vjetra!
22 Pra krejtësisht, thua, na përbuze,
i zemëruar kundër nesh pa masë?